Friday, December 28, 2012

നന്മയുടെ പ്രകാശം



ഇത് ഒരു ആറാം ക്ലാസ്സ്‌ കാരന്റെ കഥ ആണ് .






ഒരു തിരക്ക് പിടിച്ച തെരുവ്. നേരം ഇരുട്ടി തുടങ്ങി.ഒരു സ്ത്രീ തന്റെ കുഞ്ഞിനെ എടുത്തു

കയ്യില്‍ വെച്ചു.അവരുടെ തലയില്‍ ഒരു സഞ്ചി ഉണ്ടായിരുന്നു .കാലില്‍ ചെരുപ്പില്ല .അവര്‍

ഒരു ലക്ഷ്യവുമില്ലാതെ നടന്നു പോകുക ആയിരുന്നു . സമയം

വൈകികൊണ്ടിരിക്കുകയാണ് .ആകാശത്ത് ഇരുട്ട് മൂടി തുടങ്ങി.മുന്നോട്ട് നീങ്ങും തോറും

വഴിവിളക്കുകളുടെ വെട്ടം കുറഞ്ഞു തുടങ്ങി.പെട്ടന്ന് ഒരു തണുത്ത കാറ്റ് വീശി.കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു

ഇടി വെട്ടി മിന്നലടിച്ചു.മഴ പൊടിച്ചു തുടങ്ങി .പതിയെ പതിയെ മഴ ശക്തമായി പെയ്യാന്‍

തുടങ്ങി.അമ്മയുടെയും കുഞ്ഞിന്റെയും മുഖത്ത് മഴ തുള്ളികള്‍ ചരല്‍ കല്ലുകള്‍ പോലെ

അടിച്ചു. ഭയങ്കര കാറ്റ് വീശി മരങ്ങള്‍ പലതും ഒടിഞ്ഞു വീഴുന്നു. മുന്നോട്ടുള്ള പത കല്ലും

ചെളിയും നിറഞ്ഞതായിരുന്നു .ചാട്ടവാര്‍ വീശി അടിക്കുന്നത് പോലെ മിന്നലടിച്ചു .

ചില മരങ്ങള്‍ കത്തി. അമ്മക്ക് പേടി തോന്നി .ഇടിയുടെ ശബ്ദം കേട്ട് കുഞ്ഞിനു പേടി

തോന്നി. കുഞ്ഞു കരയാന്‍ തുടങ്ങി. അമ്മ ദൈവത്തിനോട് ചോദിച്ചു. ദൈവമേ ഞങ്ങള്‍ രണ്ടു

പേരും എങ്ങോട്ടാണ് പോകേണ്ടത്? അവള്‍ പോകുന്ന വഴിയില്‍ മിന്നലിന്റെ വെട്ടത്തില്‍

ഒരു പഴയ വീട് കണ്ടു. അവര്‍ ആ വീടിനെ ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു. ആ വീട്ടില്‍ ഒരു ചെന്നായ

ആയിരുന്നു താമസിച്ചിരുന്നത് . അവര്‍ ആ വീട്ടില്‍ എത്തി അകത്തേക്ക് പ്രവേശിച്ചു .

ആ വീട്ടില്‍ എല്ലാ വിധ സംവിധാനങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു . അത് ഒരു രാജകുമാരന്‍ പണ്ട്



താമസിച്ചിരുന്ന വീടാണ് . രാജകുമാരനു വഴിയില്‍ കിടന്നു കിട്ടിയ കുഞ്ഞു ചെന്നായ

ആയിരുന്നു. രാജകുമാരന്‍ അതിനെ വളര്‍ത്തി . ആ ചെന്നായുടെ മനസ്സില്‍ "നന്മയുടെ തിരി

തെളിഞ്ഞു കത്തുന്നു".

ഒരു ദിവസം എന്തോ അപകടം പറ്റി രാജകുമാരന്‍ മരണമടഞ്ഞു. പിന്നീടു ആ വീടിന്റെ

അവകാശി ചെന്നായ ആയിരുന്നു.അവര്‍ ആ ചെന്നായയെ കണ്ടു. അവര്‍ പേടിച്ചു

പോയി.ഒരു നിമിഷം അവര്‍ അനങ്ങാതെ നിന്നും. ചെന്നായയക്ക്‌ സംസരിക്കാന്‍

കഴിയുമായിരുന്നു . ചെന്നായ അവരുടെ കുഞ്ഞിനെ കണ്ടു. ചെന്നായ അവരോടു ചോദിച്ചു.

നിങ്ങള്‍ ആരാണ്..? അവള്‍ ഞെട്ടിപ്പോയി ചെന്നായയക്ക്‌ സംസാരിക്കാന്‍

കഴിയുന്നുവോ??!! ചെന്നായ ആവര്‍ത്തിച്ചു ചോദിച്ചു . നിങ്ങള്‍ ആരാണ്? അമ്മയുടെ കയ്യില്‍

നിന്ന് കുഞ്ഞു താഴെ ഇറങ്ങി.ചെന്നായയുടെ മുഖം കണ്ടു കുഞ്ഞു ചിരിച്ചുകൊണ്ട്

ചെന്നായയുടെ അടുത്തേക്ക് പിച്ച വെച്ചു. നടന്നു ചെന്നൂ. കുഞ്ഞിനെ ചെന്നായയക്ക്‌

ഇഷ്ടപ്പെട്ടു.കുഞ്ഞിന്റെ അമ്മ വിറയ്ക്കുന്ന ചുണ്ടുകളുമായി പറഞ്ഞു "ഞങ്ങള്‍ക്ക്

താമസിക്കാന്‍ ഇടമില്ല " അത് കേട്ടപ്പോള്‍ ചെന്നായ്ക്കു വിഷമം തോന്നി. ചെന്നായ

പറഞ്ഞു നിങ്ങള്‍ ഇവിടെ താമസിച്ചു കൊള്ളൂ.അത് കേട്ടപ്പോള്‍ അവര്‍ക്ക് സന്തോഷമായി.

അവര്‍ അകത്തു ചുറ്റി നടന്നു. ചെന്നായ അവര്‍ക്ക് താമസിക്കാന്‍ ഒരു മുറി കാട്ടികൊടുത്തു

.ധാരാളം വസ്ത്രങ്ങള്‍ കൊടുത്തു.അവര്‍ സന്തോഷത്തോടെ അവിടെ താമസിച്ചു.ധാരാളം

വസ്ത്രങ്ങള്‍ കൊടുത്തു .ഭക്ഷിക്കാന്‍ ആഹാരവും കൊടുത്തു.അവര്‍ സന്തോഷത്തോടെ

അവിടെ താമസിച്ചു.ചെന്നായ കുഞ്ഞിനെ കളിപ്പിച്ചും അമ്മയെ സ്നേഹിച്ചും കഴിഞ്ഞു.



                                                                                     

                                                                              ശ്രീറാം   

0 comments:

Leave a comment