Wednesday, April 11, 2012

പിറവി


അമ്മതന്‍ ഉദരത്തില്‍ ഊളിയിട്ടുറങ്ങി 



അറിയാതെ ഒരു യുഗം ശാന്തമായി 




മാലാഖമാര്‍ നല്‍കി വര്‍ണ സ്വപ്നങ്ങള്‍ 




ആനന്ദമേകി ഓരോ നിമിഷവും ,പുല്കളും ചെടികളും കിളികളും 



അങ്ങനെ ഓരോ നിമിഷവും കൊതിച്ചു 




ഗര്‍ഭ പാത്രത്തില്‍ മെതിച്ചും,ഉന്തിയും ,പിച്ചിയും 




എന്‍ വരവ് അമ്മയെ നോവായി വിളിച്ചേകി




നോവെല്ലാം കൌതുകമായി !



അമ്മതന്‍ മന്ദസ്മിതം എന്‍ കാതില്‍ മഴയായി 




ഒരു രാവില്‍ ഞാനും ഭൂമിയില്‍ പിറന്നു 




ചുറ്റും ചിരിയും ,കൈകൊട്ടലും 




എങ്ങനെ ഞാന്‍ ചിരിക്കും ,അറിയില്ലെനിക്ക് ചിരിക്കാന്‍ ,കരഞ്ഞു ഞാന്‍ 



ഏതോ കൈകള്‍ ചേര്‍ത്തെന്നെ വാരി മാറിലോതുക്കി




മധുരം കനിയും അമൃതെന്‍ വായിലെകി 




"അമ്മെ" എന്ന് വിളിക്കാന്‍ നാവു വഴങ്ങുന്നില്ല ,എങ്കിലും ഞാന്‍ അമ്മെന്നു വിളിച്ചു !




മാലാഖമാര്‍ എത്ര സത്യം ഈ ലോകം എത്ര മനോഹരം ,ദിനവും ,ഇരവും കടന്നു പോയി ....ഭൂമിയില്‍ എന്‍ പാദങ്ങള്‍ 



തഴുകി നടക്കുവാന്‍ തുടങ്ങി 




നിറയെ കണ്ണുകള്‍,കൌതുകത്തോടെ എന്നെ നോക്കി ,എല്ലാം അത്ഭുതം കൂറുന്നവ !!




നടന്നു ഞാന്‍ ഏറെ ദൂരം തിരിഞ്ഞു നോക്കി !!!ആരും ഇല്ല .ഞാന്‍ തനിയെ ഈ ലോകത്തില്‍ ;ഇപ്പോള്‍ അത്ഭുതം കൂറുന്ന 




കണ്ണുകളില്ല ,പിച്ച വെക്കുവാന്‍ അമ്മയില്ല ,സ്വപ്നം കാണിക്കുവാന്‍ മാലഖമാരില്ല!തനിയെ ..എന്നെ നേരിടാന്‍ ഞാന്‍ മാത്രം 

0 comments:

Leave a comment