Friday, December 28, 2012

ബാഷ്പാഞ്ജലി











ഒരു ചെറു പുഷ്പം കാല്കീഴിലര്‍പ്പിച്ചു അറിയാതെ പൊട്ടിക്കരഞ്ഞുപോയി ഞാന്‍

ഇനി എപ്പോഴെങ്കിലും ആ സ്നേഹവാത്സല്യം

നുകരുവാന്‍ യോഗമുണ്ടോ എനിക്ക്









ഒരു വട്ടം കൂടിയാകണ്ണുകള്‍ പതിയെയെന്‍


നേര്‍ക്കൊന്നു വെട്ടിതിരിഞ്ഞുവെങ്കില്‍


ആ ചെറുചിരിയോടെ വന്നെന്റെ നെറുകയില്‍


കൈതൊട്ടു സ്നേഹം അനെക്ഷിച്ചുവെങ്കില്‍






കൈപിടിചോടാന്‍ കൂടെ കളിക്കുവാന്‍


കൊച്ചു പിണക്കങ്ങള്‍ ആവര്‍ത്തിക്കാന്‍


കയ്യിലെ മിട്ടായിപൊതി എന്റെ നേര്‍നീട്ടി കള്ളച്ചിരിയോടെ മാറിനില്‍ക്കാന്‍







ഓരോ ഉരുളയും സ്നേഹവാത്സല്യത്താല്‍

ഉരുട്ടി എന്‍ നെറുകയില്‍ ഉമ്മ വെയ്ക്കാന്‍


ദുഖങ്ങളെല്ലാം ശമിപ്പിക്കുവാനെന്റെ

കൊച്ചു സന്തോഷത്തില്‍ ഒത്തുചേരാന്‍







പൊട്ടിക്കരയുന്ന കുഞ്ഞനുജന്നുടെകൈക്ക്പിടിച്ചുകൊണ്ടോടിയെത്താന്‍

അച്ഛന്‍ ഉണ്ടിവിടെ എന്‍ മക്കള്‍ക്ക്‌ താങ്ങായി

തണലായി മാറുവാന്‍ എന്നോതുവാന്‍







പിറകില്‍ നിന്നുയരുന്ന ശബ്ദങ്ങള്‍ എന്‍ കാതില്‍ അലയടിച്ചറിയാതെ മാഞ്ഞിടുന്നു

തളരരുത് ഇനിയും നിന്‍ അച്ഛന്‍ നിന്‍

കൂടെയുണ്ടെന്നറിയാതെ ഉള്ളില്‍ പറഞ്ഞിടുന്നു







അവസാന പുഷ്പവും അച്ചനിലര്‍പ്പിച്ചു ഹൃദയം തകര്‍ന്നങ്ങു വീണുപോയി ഞാന്‍

ഒരുപടുസ്നേഹമുള്ള ഓര്‍മ്മയ്ക്ക്‌ പകരമായി

നല്കാനിതച്ച്ചാ ഇതിത്രമാത്രം ...







ഈ ചെത്തിപുഷ്പ്പവുമിത്തിരിവായിക്കരീ-യുമതിലേറെ ഒരുപാടു കണ്ണുനീരും

തളരില്ല പൊന്നുമോള്‍ അച്ഛന്‍ എന്‍ കൂടൂ-

ണ്ടെന്നറിയാമതുമാത്രം മതിയെനിക്ക്







വിടവാങ്ങലചഛനു നൊമ്പരമാണെന്ന് അറിയാതെ പെട്ടന്നങ്ങോര്‍ത്തുപോയി ഞാന്‍

തിരികെ നടക്കുമ്പോള്‍ അച്ഛന്റെ കണ്ണുകള്‍

ചെറുതായി ഈറനണിഞ്ഞുവെന്നോ.....







ഇനിഒന്ന് കാണുവാന്‍ ഏറെ

ലാളിക്കുവാന്‍ ആ കൈകള്‍വീണ്ടും ചലിച്ചുവെന്നോ
പോയിവരൂ അച്ഛാസമാധാനപ്പൂര്‍ണമായി

തേജോമയമായി ഒത്തുചേരാന്‍........ ................. .. ..........


ശ്രീലക്ഷ്മി

നന്മയുടെ പ്രകാശം



ഇത് ഒരു ആറാം ക്ലാസ്സ്‌ കാരന്റെ കഥ ആണ് .






ഒരു തിരക്ക് പിടിച്ച തെരുവ്. നേരം ഇരുട്ടി തുടങ്ങി.ഒരു സ്ത്രീ തന്റെ കുഞ്ഞിനെ എടുത്തു

കയ്യില്‍ വെച്ചു.അവരുടെ തലയില്‍ ഒരു സഞ്ചി ഉണ്ടായിരുന്നു .കാലില്‍ ചെരുപ്പില്ല .അവര്‍

ഒരു ലക്ഷ്യവുമില്ലാതെ നടന്നു പോകുക ആയിരുന്നു . സമയം

വൈകികൊണ്ടിരിക്കുകയാണ് .ആകാശത്ത് ഇരുട്ട് മൂടി തുടങ്ങി.മുന്നോട്ട് നീങ്ങും തോറും

വഴിവിളക്കുകളുടെ വെട്ടം കുറഞ്ഞു തുടങ്ങി.പെട്ടന്ന് ഒരു തണുത്ത കാറ്റ് വീശി.കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു

ഇടി വെട്ടി മിന്നലടിച്ചു.മഴ പൊടിച്ചു തുടങ്ങി .പതിയെ പതിയെ മഴ ശക്തമായി പെയ്യാന്‍

തുടങ്ങി.അമ്മയുടെയും കുഞ്ഞിന്റെയും മുഖത്ത് മഴ തുള്ളികള്‍ ചരല്‍ കല്ലുകള്‍ പോലെ

അടിച്ചു. ഭയങ്കര കാറ്റ് വീശി മരങ്ങള്‍ പലതും ഒടിഞ്ഞു വീഴുന്നു. മുന്നോട്ടുള്ള പത കല്ലും

ചെളിയും നിറഞ്ഞതായിരുന്നു .ചാട്ടവാര്‍ വീശി അടിക്കുന്നത് പോലെ മിന്നലടിച്ചു .

ചില മരങ്ങള്‍ കത്തി. അമ്മക്ക് പേടി തോന്നി .ഇടിയുടെ ശബ്ദം കേട്ട് കുഞ്ഞിനു പേടി

തോന്നി. കുഞ്ഞു കരയാന്‍ തുടങ്ങി. അമ്മ ദൈവത്തിനോട് ചോദിച്ചു. ദൈവമേ ഞങ്ങള്‍ രണ്ടു

പേരും എങ്ങോട്ടാണ് പോകേണ്ടത്? അവള്‍ പോകുന്ന വഴിയില്‍ മിന്നലിന്റെ വെട്ടത്തില്‍

ഒരു പഴയ വീട് കണ്ടു. അവര്‍ ആ വീടിനെ ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു. ആ വീട്ടില്‍ ഒരു ചെന്നായ

ആയിരുന്നു താമസിച്ചിരുന്നത് . അവര്‍ ആ വീട്ടില്‍ എത്തി അകത്തേക്ക് പ്രവേശിച്ചു .

ആ വീട്ടില്‍ എല്ലാ വിധ സംവിധാനങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു . അത് ഒരു രാജകുമാരന്‍ പണ്ട്



താമസിച്ചിരുന്ന വീടാണ് . രാജകുമാരനു വഴിയില്‍ കിടന്നു കിട്ടിയ കുഞ്ഞു ചെന്നായ

ആയിരുന്നു. രാജകുമാരന്‍ അതിനെ വളര്‍ത്തി . ആ ചെന്നായുടെ മനസ്സില്‍ "നന്മയുടെ തിരി

തെളിഞ്ഞു കത്തുന്നു".

ഒരു ദിവസം എന്തോ അപകടം പറ്റി രാജകുമാരന്‍ മരണമടഞ്ഞു. പിന്നീടു ആ വീടിന്റെ

അവകാശി ചെന്നായ ആയിരുന്നു.അവര്‍ ആ ചെന്നായയെ കണ്ടു. അവര്‍ പേടിച്ചു

പോയി.ഒരു നിമിഷം അവര്‍ അനങ്ങാതെ നിന്നും. ചെന്നായയക്ക്‌ സംസരിക്കാന്‍

കഴിയുമായിരുന്നു . ചെന്നായ അവരുടെ കുഞ്ഞിനെ കണ്ടു. ചെന്നായ അവരോടു ചോദിച്ചു.

നിങ്ങള്‍ ആരാണ്..? അവള്‍ ഞെട്ടിപ്പോയി ചെന്നായയക്ക്‌ സംസാരിക്കാന്‍

കഴിയുന്നുവോ??!! ചെന്നായ ആവര്‍ത്തിച്ചു ചോദിച്ചു . നിങ്ങള്‍ ആരാണ്? അമ്മയുടെ കയ്യില്‍

നിന്ന് കുഞ്ഞു താഴെ ഇറങ്ങി.ചെന്നായയുടെ മുഖം കണ്ടു കുഞ്ഞു ചിരിച്ചുകൊണ്ട്

ചെന്നായയുടെ അടുത്തേക്ക് പിച്ച വെച്ചു. നടന്നു ചെന്നൂ. കുഞ്ഞിനെ ചെന്നായയക്ക്‌

ഇഷ്ടപ്പെട്ടു.കുഞ്ഞിന്റെ അമ്മ വിറയ്ക്കുന്ന ചുണ്ടുകളുമായി പറഞ്ഞു "ഞങ്ങള്‍ക്ക്

താമസിക്കാന്‍ ഇടമില്ല " അത് കേട്ടപ്പോള്‍ ചെന്നായ്ക്കു വിഷമം തോന്നി. ചെന്നായ

പറഞ്ഞു നിങ്ങള്‍ ഇവിടെ താമസിച്ചു കൊള്ളൂ.അത് കേട്ടപ്പോള്‍ അവര്‍ക്ക് സന്തോഷമായി.

അവര്‍ അകത്തു ചുറ്റി നടന്നു. ചെന്നായ അവര്‍ക്ക് താമസിക്കാന്‍ ഒരു മുറി കാട്ടികൊടുത്തു

.ധാരാളം വസ്ത്രങ്ങള്‍ കൊടുത്തു.അവര്‍ സന്തോഷത്തോടെ അവിടെ താമസിച്ചു.ധാരാളം

വസ്ത്രങ്ങള്‍ കൊടുത്തു .ഭക്ഷിക്കാന്‍ ആഹാരവും കൊടുത്തു.അവര്‍ സന്തോഷത്തോടെ

അവിടെ താമസിച്ചു.ചെന്നായ കുഞ്ഞിനെ കളിപ്പിച്ചും അമ്മയെ സ്നേഹിച്ചും കഴിഞ്ഞു.



                                                                                     

                                                                              ശ്രീറാം   

Sunday, December 23, 2012

മോഹം - ഒ.എന്.വി Oru Vattam Koodiyen Ormakal.... Moham - O N V KURUPPU



ഒരു വട്ടം കൂടി എന്‍ ഓര്‍മ്മകള്‍ മേയുന്ന തിരുമുറ്റത്തെത്തുവാന്‍ മോഹം (൨)




തിരുമുറ്റത്തൊരു കോണില്‍ നില്‍ക്കുന്നോരാ നെല്ലി മരം ഒന്നുലുത്തുവാന്‍ മോഹം (൨)


♪ ♫ ♪ ♫ ♪ ♫ ♪ ♫
അടരുന്ന കായ് മണികള്‍ പൊഴിയുമ്പോള്‍
ചെന്നെടുത്തു അതിലൊന്ന് തിന്നുവാന്‍ മോഹം
സുഖമെഴും കയ്പും പുളിപ്പും മധുരവും
നുകരുവാന്‍ ഇപ്പോഴും മോഹം

തൊടിയിലെ കിണര്‍ വെള്ളം കോരിക്കുടിച്ച്
എന്തു മധുരം എന്നോതുവാന്‍ മോഹം (൨)

ആ . . . . . . . .
♪ ♫ ♪ ♫ ♪ ♫ ♪ ♫
ഒരു വട്ടം കൂടി ആ പുഴയുടെ തീരത്തു വെറുതെ ഇരിയ്ക്കുവാന്‍ മോഹം (൨)

വെറുതെ ഇരുന്നൊരു കുയിലിന്റെ പാട്ടു കേട്ട്
എതിര്‍ പാട്ടു പാടുവാന്‍ മോഹം (൨)

♪ ♫ ♪ ♫ ♪ ♫ ♪ ♫
അതു കേള്‍ക്കേ ഉച്ചത്തില്‍ കൂകും കുയിലിന്റെ
ശ്രുതി പിന്‍തുടരുവാന്‍ മോഹം

ഒടുവില്‍ പിണങ്ങി പറന്നു പോം പക്ഷിയോട്
അരുതേ എന്നോതുവാന്‍ മോഹം

വെറുതേ ഈ മോഹങ്ങള്‍ എന്നറിയുമ്പോഴും
വെറുതേ മോഹിക്കുവാന്‍ മോഹം

വെറുതേ ഈ മോഹങ്ങള്‍ എന്നറിയുമ്പോഴും
വെറുതേ മോഹിക്കുവാന്‍ മോഹം

Sunday, September 30, 2012

pranayormakal - II

Lokathil ettavum kooduthal rashtriyam charcha cheyyapedunnathu barbershopikalilum chaayakadakalilumayirikkanam. Paniyedukkan vayyathathu kondu niram polum ariyatha kodi pidichu nadakkuna kochu nethakkanmaru thottu , oru kalathu jwalichu ninna communisathinte ormakal mathramayi mariya , vayile avasaana pallu polum adi thudangiya appopan maru vare vaa thorathe rashtriyam parayunnu. Rastriya charchakal suparchidamayathu kondayirikkam , chorathilappinte pathinalam vayasil enthennilathe communist thathva chindakilekku njan valichizhakkapettu. Veetinaduthulla cheriya vayana shalayile sthiram santharshakanayi. Chukappil rachikappetta pusthakangal thedi pidichu vayikkan thudangi. Leninum , Marxum , Cheyumokke mithrangalum , veetukarumayi mari thudangi . October viplavavum , vietnam yudhavumokke veedinte pinnamburathe ozhinja parambil nadanne pole thonni . Thakrithayayi classukal nadakkumbol njan vietnam kadukalil alanju nadakkukayum , boliviayil bomb eriyukayumokke ayirunnu.

Vikasanathe kazhuthu njerichu kolluna , arajakiyathwam thandavamadunna indian janadipathyathe njan enthennilathe veruthu. Indiayil Oru viplavam athyavashyamanu ! Viplavathiloode Janathipathyam punar sthapipikukka ennathayi jeevitha lakshyam . Raapakilalthe oru ghora-viplathinayi roopa rekhakakalum , master planukalum undakki. Leninte october revolution polorennam venamennu manasilurappichu..

Azhchakalum maasangalum kadannupoyatharinjilla....

Karl Marxinte “mooladhanathile” nigandu polum kaandittilathe bheegara vaakkukale pedichu athmahathya cheythathone atho arakkolla pareekshayude result kandu bhoorshwasiyaya ente mathasree thallikonnathano ennariyilla , ente ullile viplavakari niryathanayi..

Neenda 3 varshangalkku shesham..

“Da , avalum avalde thandhem communistaa..”

Varshangalayi ente ullil marichu kidanna viplavakari shada kudanjezhunettu . Ice boxilittuvacha mridhadeham polula school canteenile thanuthu maravicha uppilatha parippivadakal vangi avale kanikkanayi vayilekku thalli kayatti.
Kandodi , njanum Communista . Nokkike parippuvada !!
Ee pravashyam enthayalum planukal undakkiyum , thaadi vadikkan polum kashilanja Marxine vayichum ente ullil viplavakariye kollan njan thayyarallayirunnu..

Viplavam Marikkunilla ennu prasthavicha Russian Sakavu neenal vazhatte. Laal Salam ..

Friday, September 28, 2012

Pranayormakal



jeevithal palathinodum pranayam thonniyittundu. veetinaduthulla bakeriyile chillalamarayil kaanarulla perariyatha chuvannu  muzhutha  palaharithonodu pranayam thonniyitundu.  khsanikathe chennu koottukarante pengade kalyanthinu thinna poricha kozhiyodu pranayam thonniyuttundu. LKG classil koode padicha koottukarante thanippikunna yanthram gadippicha pacha maruthi carinodu pranayam thonniyittundu . piranalinu kittiya chonna varayulla karutha shirtinodum , tholkkumennu karuthiya +2 pareeksha paasakan sahayicha "cello techno tip" penninodum polum pranayam thonniyittundu..Okkathinum meethe madhura pathinarinte nilavil koode padicha churunda neelan mudiyulla undakkaniyodum thonniyitundu-asthikku pidicha pranyam . Note ezhuthanulla madi kaaranam classil polum pokatha njan , pranayalekhanamenna peril 2-3 page neelathil oru essayum ezhuthi koduthu. Angane pranyormakal kondu niranjathanu jeevitham . Ennalum innathe pole thikachum vethyasthavum , saundarayam nirnjadumaya pranayormakal dhurlabhamanu. Nattil ethan 10 minute thikachu vendatha samayathu , farook stationte manja velichathil pidchitta intercity traininodulla deshyam kondayirikkam chilappol.. Kozhikode stationil irangiyappo thottu randam number platforminodu mudinja premam. Sign bordukalilulla chuvanna aksharangal enikkai pranayithinte chuvappu viricha pole thonni . Maduppikuka mathram cheythittula "Mathrubhumi" karude mudinja parasya-gaanam pranaya kinnaramayi anubhavappettu.

   Thikachum vethyasthamaya oru pranayathinte anoobithiyil urakkam kathu facebookil irikkumbozhum manasu niraye "randam" number platform aanu .

Thursday, July 12, 2012

Kadha




Nee kelkkumenkil njanoru kadha parayam


paeralil kompil oonjal ketti aadanum
kadalasu thoniyil koonanurumpukale
pidichittu mazhavellathil ozhukki vidanum
kazhiyathe poya oru balyathinte kadha....
pokku veyilettu mayangumee edavazhiyil
manjadikkuruvum mayilppeelithundukalum
chitharippoya oru koumarathinte kadha.........
poothulanja vakamarachottilum
kalalaya padavukalilum ethaladarnnupoya
oru youwanathinte kadha...............
nashtagalude kanakkeduppinidayil
jeevikkan marannu poya -
oru pavam penninte kadha............

Sunday, July 8, 2012

മൃത്യുവചനം - എ അയ്യപ്പന്‍) A Ayyappan kavitha Mrithyuvachanam,



മൃത്യുവിന് 
ഒരു വാക്കേയുള്ളൂ- 
'വരൂ...പോകാം.'

മൃത്യു
അതിഥിയാണ്.
ആതിഥേയന്‍ നല്‍കേണ്ടത്
അവന്‍റെ നെഞ്ചിടിപ്പുകള്‍,
കാഴ്ച,
നടക്കാന്‍ മറക്കേണ്ട കാലുകള്‍...

ആകാശത്തിലേക്ക് പറക്കുന്ന
പോത്തിന്‍റെ പുറകെ നടക്കുക...
ജീവിതത്തിലേക്ക്
തിരിഞ്ഞുനോക്കരുത്.

നിന്നെ സ്നേഹിച്ചവര്‍
പുച്ഛിച്ചവര്‍
ഏവരും
നിന്‍റെ ജഡത്തില്‍ വീണു കരയും.

സ്വര്‍ഗത്തിലെ സുവര്‍ണസിംഹാസനം
തുരുമ്പിച്ചുപോയി.
നരകത്തില്‍
നിനക്ക്
അഗ്നിയും,
തിളയ്ക്കുന്ന വെള്ളവും,
ദൈവത്തിന്‍റെ കഴുത്തില്‍നിന്നും
ഇഴഞ്ഞുപോയ
കണ്‍ഠഭരണവുമുണ്ട്.

മൃത്യു,
പ്രിയപ്പെട്ട അതിഥീ;
എനിക്കൊരു വാക്കേയുള്ളൂ.
'വറുതികളുടെ ജീവിതത്തില്‍ നിന്ന്
വരൂ...'

കൂട്ടുകാരി - മുരുകന്‍ കാട്ടാക്കട Murukan Kattakkada kavitha Koottukaari



പറയുവാനാകാത്തൊരായിരം കദനങ്ങള്‍
ഹൃദയത്തില്‍ മുട്ടി വിളിച്ചിടുമ്പോള്‍ 
ഇനിയെനിക്കിവിടിരുന്നൊറ്റയ്ക്കു പാടുവാന്‍ 
കഴിയുമോ രാക്കിളി കൂട്ടുകാരി ?

ഇനിയെന്‍ കരള്‍ക്കൂട്ടില്‍ നിനവിന്റെ കുയില്‍മുട്ട
അടപൊട്ടിവിരിയുമോ പാട്ടുകാരീ ?
ഇനിയെന്റെയോര്‍മകളില്‍ നിറമുള്ള പാട്ടുകള്‍
മണിവീണ മൂളുമോ കൂട്ടുകാരീ ?

നഷ്ടമോഹങ്ങള്‍ക്കു മേലടയിരിക്കുന്ന
പക്ഷിയാണിന്നു ഞാന്‍ കൂട്ടുകാരീ
ഇഷ്ടമോഹങ്ങള്‍ക്കു വര്‍ണ്ണരാഗം ചേര്‍ത്തു
പട്ടുനെയ്യുന്നു നീ പാട്ടുകാരീ

നിറമുള്ള ജീവിതസ്പന്ദനങ്ങള്‍
തലചായ്ച്ചുറങ്ങാനൊരുക്കമായി
ഹിമബിന്ദുയിലയില്‍ നിന്നൂര്‍ന്നു വീഴും പോലെ
സുഭകം ക്ഷണികം ഇതു ജീവിതം

വീണ്ടുമൊരുസന്ധ്യമായുന്നു വിഷാദാര്‍ദ്ര
രാഗമായി കടലുതേങ്ങിടുന്നു
ആരോവിരല്‍ത്തുമ്പുകൊണ്ടെന്റെ തീരത്തു
മായാത്ത ചിത്രം വരച്ചിടുന്നു
തിരയെത്ര വന്നുപോയെങ്കിലും തീരത്തു
വരയൊന്നും മാഞ്ഞതേയില്ലിത്ര നാള്‍
ഇനിയെനിക്കിവിടിരുന്നൊറ്റയ്ക്കു തിരകളെ
തഴുകുവാന്‍ കഴിയുമോ കൂട്ടുകാരീ

പറയാന്‍ മറന്നൊരു വാക്കുപോല്‍ ജീവിതം
പ്രിയമുള്ള നൊമ്പരം ചേര്‍ത്തുവച്ചു
ഒപ്പം നടക്കുവാനാകാശവീഥിയില്‍
ദുഃഖചന്ദ്രക്കല ബാക്കിയായി
ഇനിയെനിക്കിവിടിരുന്നൊറ്റയ്ക്കുറങ്ങുവാന്‍
മൗനരാഗം തരൂ കൂട്ടുകാരീ

ഇടവുള്ള ജനലിലൂടാര്‍ദ്രമായ്‌ പുലരിയില്‍
ഒരുതുണ്ടു വെട്ടം കടന്നുവന്നു
ഓര്‍മപ്പെടുത്തലായപ്പൊഴും ദുഃഖങ്ങള്‍
ജാലകപ്പടിയില്‍ പതുങ്ങിനിന്നു

ഇനിയെനിക്കിവിടിരുന്നൊറ്റയ്ക്കു തിരകളെ
തഴുകുവാന്‍ കഴിയുമോ കൂട്ടുകാരീ

കൂട്ടിക്കുറച്ചു ഗുണിക്കുമ്പോഴൊക്കയും
തെറ്റുന്നു ജീവിത പുസ്തകത്താള്‍
കാണാക്കണക്കിന്‍ കളങ്ങളില്‍ കണ്ണുനീര്‍
പേനത്തലപ്പില്‍ നിന്നൂര്‍ന്നു വീണു

ദുഃഖിക്കുവാന്‍ വേണ്ടി മാത്രമാണെങ്കിലീ
നിര്‍ബന്ധ ജീവിതം ആര്‍ക്കുവേണ്ടി ?
പ്രിയമുള്ള രാക്കിളീ നീ നിന്റെ പാട്ടിലെ
ചോദ്യം വിഷാദം പൊതിഞ്ഞുതന്നു

ഒറ്റയ്ക്കിരിക്കുമ്പോഴോക്കെയും കണ്ണുനീരൊ-
പ്പമാ പാഥേയമുണ്ണുന്നു ഞാന്‍

ഇനിയെനിക്കിവിടിരുന്നൊറ്റയ്ക്കു കരയുവാന്‍
കണ്ണീരു കൂട്ടിനില്ല!

Monday, May 28, 2012

അവസരം 


ഞാന്‍ നിന്നെ അറിയുന്നില്ലെന്ന് തോന്നിയോ…
ഞാന്‍ നിന്നെ സ്നേഹിച്ചതില്ലെന്ന് തോന്നിയോ…

ഞാന്‍ നിന്നെ വേദനിപ്പ്പിച്ചെന്ന് തോന്നിയോ…
എന്റെ ചുമ്പനങ്ങള്‍ മരവിച്ചതാണെന്ന് തോന്നിയോ…
തുറന്നു പറയുക,
നിനക്ക്‌ പശ്ചാത്തപിക്കാന്‍ ഇനിയൊരവസമില്ല,
പ്രകാശത്തിന്റെ മറുകരയിലേക്ക്‌ ഞാന്‍ യാത്രയാവുകയാണ്‌,
ഇരുട്ടിലെന്നെയറിയാന്‍ ആരുമുണ്ടാകില്ലെന്ന പ്രതീക്ഷയില്‍.


ശ്രീനാഥ്‌



Thursday, April 26, 2012

പ്രണയം



ഒരുക്കൂട്ടി വച്ച കുന്നിമണികള്‍


ആരും കാണാതെ ഒളിച്ചു വച്ച


കൊച്ചു മയില്‍ പീലി


കൊളുത്തി വച്ച റാന്തലിന്‍റെ


അരണ്ട വെളിച്ചത്തില്‍


പഴമയുടെ


പുക മണക്കുന്ന പെട്ടി തുറന്ന്


ഞാന്‍ നോക്കാറുണ്ട്




പൊടി തുടച്ചു വിരലോടിച്ച്


നെഞ്ചോടടുക്കാറുണ്ട്

നിന്നോടുള്ള


എന്‍റെ പ്രണയം

കൂട്ടുകാരി



ഇടവഴിയിലെ ചുമന്ന ചെളിവെള്ളത്തില്‍ കാലുകൊണ്ടു പടക്കം പൊട്ടിക്കാന്‍… 


ചേറ്‌ തേച്ചു മിനുക്കിയ വരമ്പിന്‍ സുഷിരങ്ങളില്‍നിന്നും തലയിടുന്ന കക്കകളെ 


നോക്കിച്ചിരിക്കാന്‍… 


വര്‍ഷമാസങ്ങളില്‍ നിറയുന്ന ചാലില്‍ വരിയിടുന്ന തുപ്പലം കൊത്തികളെ 


ശല്യപ്പെടുത്താന്‍… 


കടപ്ലാവിന്റെ തണലില്‍ ഞാന്‍ കെട്ടിയൊരൂഞ്ഞാലില്‍ ഇരുത്തിയാട്ടാന്‍…. 


പൂഴിമണല്‍ ചോറും, വെളിവെള്ളം സാമ്പാറും, ശീമയിലപ്പൊരിയലുമുണ്ടാക്കി, 


അഛനുമമ്മയും കളിക്കാന്‍… 

എനിക്കൊരു കൂട്ടുകാരിയെ കിട്ടി…

അലയായ്



ഒരു രാത്രി,


ഏതോ വഴിയമ്പലത്തിലെന്‍


തിരിപോലെരിഞ്ഞുവീണുടയുന്ന


ജീവനില്‍


അറിയാതെന്‍ വിസ്മയം


വിറപൂണ്ടുണരവേ


അരികിലുരുമ്മുന്ന നിന്‍ നിഴല്‍


കണ്ടൂ ഞാന്‍.


അരികിലകലെയല്ലെന്‍ കരളിന്റെ


ഇരുളില്‍ ചിലമ്പാട്ടി


നില്ക്കുകയാണ് നീ...........


അകലത്ത് നിന്‍റെ  ചിരി


മുഴങ്ങുന്നതും


അറിയാതെ തേങ്ങലില്‍


വീണുടയുന്നതും


അറിയാതെയറിയാതെ


നീപോലുമറിയാതെ


അലയായ്, അഴലായി നീ


ഒഴുകുന്നതും.

കൗതുകം





"എന്‍റെ പ്രണയം അവള്‍ക്കു എന്നുമൊരു  കൗതുകം  ആയിരുന്നു........


"മഴയുടെ" വിരിമാറിലൂടെ കൈനീട്ടിയ കുഞ്ഞിന്‍റെ കൌതുകം...


 അവള്‍ അറിഞ്ഞു ഇരുന്നില്ല...


അവള്‍ നീട്ടിയ ആ കൈ...


എന്‍റെ ഹൃദയത്തെ കീറി മുറികുകയായിരുന്നു എന്ന്........


എന്നിട്ടും തോരാതെ ഞാന്‍ പെയ്തു...


അവളുടെ മിഴിയിലെ ആ ' കൗതുകം ' കാണാന്‍ വേണ്ടി മാത്രം..!!!"





Madhavikkutty





"Snehathil Petta Oru Sthreekku 


Avale Kaamukan Adhehathinte Shareerathinte Oru bhaagam Kondu


Maathram smarichaal Thripthiyaavilla.


Avalkku Adhehathinte Oru Arbudhamenna


Pole Valaranam..


Ullil Vedanayum Bodhavum Niraykkaan..


Athaanu Snehathinte Prathyekamaaya Krooratha."







-------Madhavikkutty

Wednesday, April 25, 2012

വാനമ്പാടി



ഒരിക്കലും മരണമില്ല,ഒരു മയക്കം മാത്രം....


കാലത്തിന്‍റെ ചടുലമായ തിരയിളക്കത്തില്‍ അകല്‍ച്ചയുടെ 


അകലങ്ങളില്‍നിന്നും ഞങ്ങള്‍ അകലെയാണെന്നു ഞാന്‍ വിശ്വസിച്ചു....


അവളുടെ നിഷ്കളങ്കമായ സ്നേഹം,അതെനിക്ക് വേണമായിരുന്നു...


പക്ഷെ അവള്‍ കൂടു വിട്ടകന്നു പുതിയ താവളം കണ്ടുപിടിച്ചിരിക്കുന്നു...


ഞാന്‍ മോഹങ്ങളുമായി പറന്നുയര്‍ന്ന വെറുമൊരു 


വാനമ്പാടി ആയിരിക്കുന്നു ......

എന്നിട്ടും എനിക്കവളെ അല്പംപോലും വെറുക്കാന്‍ കഴിയുന്നില്ലല്ലോ....


നീ നഷ്ട്ടപ്പെടുത്തിയ എന്‍റെ ആത്മാവിനെത്തേടി ഞാനിവിടെ അലയുകയാണ് ...........







Sunday, April 22, 2012

സ്‌നേഹം



" മരിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും
എന്റെ എല്ലാം ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
സ്‌നേഹം മാത്രം ആരും തൊട്ടില്ല
ഞാന്‍ പോലും. "



marichu kazhinjapozhekum..

ente ellam upayogikkapetirunu.. 

sneham mathram aarum thottila...

NJAN POLUM"

കാര്‍മേഘം





കാര്‍മേഘം മൂടിയ വാനം . . .


ഇന്ന് നീയായ്‌ മാറുമ്പോള്‍ . . .


വിഷാദം നിറയുന്നു എന്നില്‍ . . .


എങ്കിലും . . .


ഈ . . . വിരഹം . . .


നെടുവീര്‍പ്പിനാല്‍ മറച്ചു വച്ചു ഞാന്‍ -നിന്‍ സന്തോഷതിനായ്

ചിന്ത





ഈ ദിനങ്ങളില്‍ 


മനസ്സിന്റെ അവ്യക്തമായ വഴികളിലെവിടെയോ 


ഒരു പുതുചലനം കേള്‍ക്കാം..


മുരടിച്ച സ്വപ്നങ്ങള്‍ കൂടുകൂട്ടിയ ചില്ലകളില്‍, 


അജ്ഞാതമായ പ്രകാശം പരത്തുന്നതെന്താണ് ?


മുറിവേറ്റ ചിന്തകളില്‍,


പ്രണയത്തിന്റെ വേരുകള്‍ മെല്ലെ ആഴ്ന്നിറങ്ങുന്നു.. 


ആത്മാവിലെ നൊമ്പരം അതിനായി വഴി മാറുന്നു ...

നിശാഗന്ധി





ഇതളുകളുടെ സൌരഭ്യം രാവില്‍ പകരാന്‍ 


ഇന്ന് നിശാഗന്ധി വിരിഞ്ഞില്ല ..


ഇന്നലെ രാത്രിയിലെ


ഏതോ മണിക്കൂറില്‍ അത് മണ്ണടിഞ്ഞു...


നിലാവിനെയും നക്ഷത്രങ്ങളെയും 


നിശബ്ദമായി പ്രണയിച്ചു മരിച്ച എന്റെ കൂട്ടുകാരി ..




പുല്‍മേടുകളില്‍ തന്റെ അടക്കാനാവാത്ത പ്രണയം പകര്‍ന്ന 


കുളിരിന്റെ കണങ്ങള്‍, പൂവായി വിരിയുന്നു ...


പകലിന്റെ താപത്തില്‍ , 


തന്റെ പ്രണയിനിയുടെ മാറില്‍ ഉരുകി അലിയുമെന്ന്,


അറിയാതെ പോയ മറ്റൊരു പ്രണയം ...


ഇനിയും ഒന്നുമറിയാതെ പ്രണയം വിരിയുകയും കൊഴിയുകയും ചെയ്യുന്നു ...

മുഖം



മരിച്ചാലും 


ഒരിക്കലും 


മറക്കില്ലെന്ന് പറയുമായിരുന്നു 


അനുരാഗത്തിന്റെ 


ആദ്യ നാളുകളില്‍ 


എന്നിട്ടും 


പ്രണയം മരിച്ചു തുടങ്ങിയ-


രാവുകളില്‍ 


ഓര്‍ത്തെടുക്കുന്നതിനെകാള്‍ 


തിടുക്കം 


മറക്കുവാനായിരുന്നു



Thursday, April 19, 2012

പ്രവാസി





പിറന്ന നാടും പിച്ചവെച്ച മണ്ണും വിട്ട്‌ 


ആകാശം മുട്ടേ ആശകളുമായി 


ഈ നിമിഷങ്ങള്‍ പെയ്തൊഴിയുമ്പൊള്‍..!


നഷ്ട സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ ബാക്കിയാകുന്നു...! 


പുതിയ സ്വപ്നങ്ങളും പുതിയ പ്രതീക്ഷകളുമായി ഇതാ..! 


വീണ്ടും... യാത്ര തുടരുന്നു...!





മറവി ഒരു അനുഗ്രഹം



മറവി   ഒരു  അനുഗ്രഹം   ആണെന്നു     തോന്നുന്നത്  ഇപ്പോഴാണ്‌  ..


ഓര്‍മകള്‍ക്ക്‌ എന്നും നഷ്ട ബോധത്തിന്റെ     മനമാണ്   തിരിച്ചറിയുമ്പോള്‍ ..


കഴിഞ്ഞ  കാലവും  കൊഴിഞ്ഞ    സ്വപ്നങ്ങളും  തിരിച്ചു കിട്ടാത്ത   നഷ്ടങ്ങള്‍ 


ആണെന്ന്  


അവ   വീണ്ടും  വീണ്ടും  ഓര്‍മ്മപ്പെടുത്തുമ്പോള്‍   .. 


ഓര്‍മ്മകള്‍  എന്നും  വേദനയാണ് ..


മറവി  എന്ന   അത്ഭുതമായ കഴിവില്ലായിരുനെങ്കില്‍    ഈ   ജീവിതം   എത്ര  


dussaham ആയേനെ .... 




MOLUTTY

Tuesday, April 17, 2012

മഴ





ഇറ വെള്ളത്തിലൊഴുക്കിയ 


ഏതോ കളിത്തോണിയില് 


നീ തന്ന ഓര്മ്മകള്ക്കൊപ്പം, 


ഞാന് എന്നെയും മറന്ന് വെച്ചിരുന്നു....!


എന്റെ ഇടനാഴിയില് 


എഴുനിറങ്ങള് കലങ്ങിയൊലിച്ചു 


പെയ്തു തുടങ്ങുകയായി...


ഇരുട്ട് പുരണ്ട മഴ..;


ഇടവഴിച്ചുമരില് ചാരി ഒരു ചുടു നിശ്വാസം 


കവിളില് പരത്തി, എന്റെ ചുണ്ടിലും ...;


ഇപ്പോഴും, 


എന്റെ സ്നേഹത്താല് നിന്റെ കണ്ണുകള് 


നിറയാറുണ്ട്. അതില് 


ഞാന് സ്വയം നഷ്ടപ്പെടാറുമുണ്ട് .


നീയെന്റെ മഴ, മഴയല്ലാതെ നീയെനിക്ക് 


മറ്റാരാണ്?.......

എന്‍റെ പ്രണയം



എനിക്ക് പ്രണയമാണ്...


പച്ചില ചാര്‍ത്തില്‍


തങ്ങി നില്‍ക്കുന്ന


മഞ്ഞുകണങ്ങളോട് ...


വിശുദ്ധിയോടെ..


വിടരാന്‍ കൊതിച്ചു നില്കും


പൂ മുകുളങ്ങളോട്..


നെറ്റിയില്‍ പറന്നു വന്നു 


ഉമ്മ വക്കും

അപ്പൂപ്പന്‍ താടികളോട്...


പിന്നെ..


കൊഞ്ചി വരും 


ചാറ്റല്‍ മഴയോട്...


ഈ പ്രണയങ്ങളെ...


ഞാന്‍ എന്‍ നെഞ്ചോട്‌ 


ചേര്‍ക്കുന്നു...







മോഹം

വാക്കുകളില്ലാത്ത സ്വപ്നം 


സ്വയം വാക്കുകളായി മാറുമ്പോള്‍..


ഇറ്റുവീഴുന്ന മിഴിനീര്‍ കണങ്ങള്‍


ഒരായിരം അര്‍ത്ഥഭാവങ്ങള്‍ ചമയ്ക്കുന്നു..


ചിപ്പികള്‍ പൊട്ടിച്ചെറിഞ്ഞ്


മുത്തുകള്‍ സ്വയം ഉതിരുമ്പോള്‍


എന്റെ വാചാലമായ മൌനം 


നീയെന്തേ അറിഞ്ഞില്ല..?


വെളിച്ചം തുടിയ്ക്കുന്ന നാട്ടുവഴിയിലും


മഴത്തുള്ളികളിറ്റു വീഴുന്ന ഈറന്‍ സന്ധ്യയിലും


നിനക്കായ് ഞാന്‍ കാത്തിരുന്നു.


നീയെന്തേ വൈകുന്നത്?


നിശബ്ദമാം സ്നേഹത്തിന്‍ പ്രഭകള്‍ നില്‍ക്കവേ


നീയെവിടെ എന്നു തിരയുകില്‍..


എന്‍ കൈയെത്താത്ത ദൂരത്തായി 


ഇനിയൊരിയ്ക്കലും കാത്തു നില്‍ക്കാതെ


നീ മാഞ്ഞു പോയി.



Wednesday, April 11, 2012

ആഴങ്ങളിലെ ആകാശം




ആഴങ്ങളിലെ ആകാശം
പുഴയുടെ ആഴങ്ങളില്‍
അടുത്തു കണ്ട ആകാശം!
ചേര്‍ത്തു പിടിക്കാന്‍
... ഓടിയെത്തിയ ചില്ലകള്!
ഒന്ന് തൊടാനാവാതെ‍
തിരഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു
ആഴങ്ങളില്‍ ഒരാകാശത്തെ!
പിടി തരാതെ ഓടിയൊളിക്കുന്ന
ജീവിതത്തെ തിരയും പോലെ!!

പാഴ്ക്കിനാക്കള്‍

ദൂരങ്ങളിലെവിടെയോ..

കാറ്റിന്‍ തൊട്ടിലില്‍,

ഇലകള്‍ മര്‍മരം പൊഴിക്കുന്നു..


നിലാവും സ്വപ്നങ്ങളും

സ്വയം മറന്ന്,

ഓര്‍മകളുടെ ഇരുണ്ട

കൈവഴികളെ പിന്തുടരുന്നു ...

രാവിന്റെ ശൂന്യതയില്‍ ,

ലോകം വിയര്‍പ്പുതുള്ളികളെ താരാട്ടുന്നു..

കണ്ണീരിന്റെ ഇരുമ്പഴികള്‍ക്കുള്ളില്‍,

എന്റെ പാഴ്ക്കിനാക്കള്‍,

നോവുന്ന മുറിവുകളെ തഴുകുന്നു 

മടക്കയാത്ര



ഏകാന്തത നനുത്ത സംഗീതം പോലെ
ഒരു തൂവല്‍ സ്പര്‍ശം പോലെ
എന്‍റെ മനസ്സിന്‍റെ കടിഞ്ഞാണ്‍ ഊരി
അതിനെ സ്വതന്ത്രമാക്കാന്‍
ഒരു യാഗാശ്വത്തെ പോലെ ഉലകം ചുറ്റിക്കാന്‍.........
എന്‍റെ ഈ ഒറ്റപ്പെടല്‍ഇന്ന് ഞാന്‍ ആസ്വദിക്കുന്നു
ഞാനും എന്‍റെ മനസ്സും പാറി നടക്കട്ടെ
മനസ്സ് കൊണ്ടൊരു തീര്‍ഥയാത്ര
കൂട്ടിലെക്കൊരു മടക്കയാത്ര 

Leave a comment